Róg Anastazy Stanisław Kazimierz

pseud. Marian Antoniewicz, „Prawie że Redaktor” (1873 Warszawa – 1933 tamże) – działacz socjalistyczny i niepodległościowy, przemysłowiec. Pochodził z rodziny skłaniającej się ku asymilacji. Wcześnie zetknął się z ideami ruchu robotniczego; został agitatorem II Proletariatu. Potem związał się z PPS; prowadził agitację w żydowskich środowiskach robotniczych na rzecz programu niepodległościowego tej partii. Jako przedstawiciel żydowskich socjalistów, wszedł w skład pierwszego Warszawskiego Komitetu Robotniczego PPS. W 1897 wstąpił do federacyjnego Żydowskiego Związku Robotniczego w Polsce, od którego wkrótce odszedł, wracając do PPS. Aresztowany w 1898 i skazany na rok dozoru policyjnego, zbiegł do Galicji i w Krakowie podjął pracę zawodową; wstąpił do sekcji Związku Zagranicznego Socjalistów Polskich (ZZSP). Ścigany listem gończym, wyjechał do Lwowa, gdzie został dyrektorem Banku Melioracyjnego; kontynuował swą działalność partyjną; związał się z PPS „Proletariat”. Po aresztowaniu przygotowywanych przezeń emisariuszy do Królestwa Polskiego został surowo skrytykowany i zerwał swe stosunki z PPS. Zajął się działalnością wydawniczą; prowadził Polskie Towarzystwo Nakładowe; m.in. wydawał dzieła zakazane przez cenzurę w Królestwie. Od 1909 mieszkał w Krakowie i był dyrektorem handl. dużego przedsiębiorstwa. Podczas I wojny światowej działał na rzecz Legionów Polskich; założył Centralne Biuro Wydawnicze Naczelnego Komitetu Narodowego w Krakowie, wydające m.in. literaturę legionową i produkujące filmy z walk. Planował założyć muzeum legionowe. R. był również współorganizatorem krakowskiej Ligi Niezawisłości Polski, w której imieniu na rynku krakowskim 1 III 1918 wzywał do zjednoczenia i niepodległości Polski. W 1919 powrócił do Warszawy; współpracował przy organizowaniu Ministerstwa Aprowizacji, gdzie potem sprawował rozmaite funkcje (do 1921). Zajmował się także agitacją przed plebiscytem na Śląsku Cieszyńskim, Spiszu i Orawie. Po 1921 powrócił do pracy w przemyśle. Był członkiem Rady Polsko-Amerykańskiego Komitetu Pomocy Dzieciom, zasiadał w zarządzie Towarzystwa Wolnej Wszechnicy Polskiej. Został odznaczony Krzyżem Oficerskim Polonia Restituta, Krzyżem Legionowym, a po śmierci – Medalem Niepodległości.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem