Roboam (Rehoboam)

(hebr. Rechawam) – według tradycji biblijnej, następca Salomona na tronie Dawidowym (Dawid); syn Salomona i amonickiej księżniczki Naamy (Am(m)onici). Panował przez 17 lat (ok. 928-911 p.n.e.). Ze względu na gniew Boży, jaki Salomon ściągnął na swój ród, R. – mając 41 lat – objął panowanie jedynie nad pokoleniem Judy i Beniamina, podczas gdy nad pozostałymi dziesięcioma pokoleniami izraelskimi (por. Dwanaście Plemion Izraelskich) władzę objął dawny sługa królewski, Jeroboam I, doprowadzając tym samym do podziału państwa na Królestwo Północne (Izrael) i Królestwo Południowe (Judę). Ów rozłam był wyrazem dążenia do niezależności plemiennej, stłumionej za czasów panowania Dawida i Salomona. Za rządów R., król egipski, Sziszak, najechał na Judę, a wojska nieprzyjaciela złupiły Świątynię Jerozolimską. Po śmierci, R. został pochowany w Jerozolimie, a na tronie zasiadł jego syn, Abiasz. O panowaniu R. opowiadają: 1 Księga Królewska (14,21-31) i 2 Księga Kronik (10-12).

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand