Ringel Michał

(1880 Borysław – po 1939) – adwokat, dziennikarz, działacz syjonistyczny, senator RP. Był synem rabina. Studiował i doktoryzował się na wydziale prawa i nauk społecznych uniwersytetu wiedeńskiego. Należał do czołowych działaczy syjonistycznych w Galicji; uczestniczył w kilku Światowych Kongresach Syjonistycznych. W 1914 złożył znaczny datek na Polski Skarb Wojskowy, a w czasie wojny bronił przed austriackim sądem polowym polskich, ukraińskich i żydowskich działaczy politycznych. W 1918 był członkiem Żydowskiego Komitetu Bezpieczeństwa Publicznego. Jako prezes Rady Narodowej wschodniej Galicji, brał udział w obradach Komitetu Delegacji Żydowskich przy Konferencji Pokojowej w Paryżu (1919-1920). W 1922 został wybrany do Senatu RP, gdzie przewodniczył Komisji Prawniczej i był członkiem Komisji Spraw Zagranicznych i Wojskowych, oraz do prezydium Koła Żydowskiego. Działał w licznych organizacjach żydowskich, m.in. przewodniczył klubowi sportowemu „Hasmonea”. W 1918 założył pierwszy syjon. dziennik, wydawany w języku polskim, pt. „Nowy Dziennik”. Współpracował z prasą żydowską, m.in. z „Miesięcznikiem Żydowskim” i z dziennikiem „Hajnt”. Ogłosił drukiem pracę Społeczeństwo polskie a syjonizm (Lwów 1910); broszury Na marginesie stosunków polsko-żydowskich (Lwów 1917), Antysemityzm w Polsce (Warszawa 1924) i wiele innych; jest autorem artykułów w pracy zbiorowej Żydzi w Polsce Odrodzonej (Warszawa 1933, t. 2) oraz setek artykułów, publikowanych w prasie. Między 1939 a 1941 został deportowany do Związku Radzieckiego i wszelki ślad po nim zaginął. Wspomina o nim jeszcze ambasador polskiego rządu emigracyjnego w ZSRR, Stanisław Kot, w listach ze stycznia i lutego 1942, kierowanych do gen. Władysława Sikorskiego.

Autor hasła: Marian Fuks

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem