Ringel-Keilowa Julia

(1902 [1905] Stryj – 1943 Warszawa) – rzeźbiarka, metaloplastyczka. Pochodziła ze zasymilowanej rodziny żydowskiej (por. asymilacja). Początkowo studiowała filozofię na uniwersytecie w Wiedniu, później – w 1925-1931 – uczyła się w SSP w Warszawie u Tadeusza Breyera i Karola Stryjeńskiego. Uczestniczyła w IX wystawie ŻTKSP; w 1938 wystawiała wspólnie z A. Cukierówną. Tworzyła głównie portrety, najchętniej w drewnie (Nina, Posąg aktorki Elżbiety Barszczewskiej), rzadziej w marmurze, gipsie lub kute w blasze miedzianej. Wykonywała wizerunki znanych postaci historycznych: Cypriana Norwida, Ludwiga van Beethovena oraz osób współczesnych, m.in. E. Morawskiego, rektora Konserwatorium Warszawskiego. Dzieła R.-K. charakteryzowały się klasycyzującą formą, nawiązującą do współczesnej rzeźby francuskiej oraz do prac Henryka Kuny. Była znaną i cenioną projektantką przedmiotów użytkowych z metalu: zastaw stołowych, pucharów, sztućców, lamp, świeczników itp. Współracowała m.in. z wytwórniami Józefa Frageta, Braci Hennenberg, Braci Buch i Werner oraz spółdzielni „Ład”. Zajmowała się też krytyką artystyczną. W 1939-1941 kierowała pracownią ceramiczną we Lwowie. Później ukrywała się w Warszawie na „aryjskich papierach”. Rozpoznana jako Żydówka, została przez Niemców rozstrzelana.

Autor hasła: Renata Piątkowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Julia Ringel-Keilowa  - Ringel-Keilowa Julia - Polski Słownik Judaistyczny
Julia Ringel-Keilowa (kliknij, aby powiększyć)

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem