Redlich Henryk

(1838 [1840] Łask – 1884 Berlin) – malarz, grafik, rysownik; zięć J. Tugendholda. Pochodził z ubogiej rodziny żydowskich tkaczy. W obawie przed branką do armii rosyjskiej, ojciec wysłał dziesięcioletniego R. do sąsiednich Prus. We Wrocławiu zaopiekował się nim zamożny przemysłowiec, Albert Bauer, który zapewnił mu utrzymanie i umożliwił naukę. Później R. znalazł się pod opieką doktora Goldberga w Kaliszu. Ten, pospołu z tamtejszym gubernatorem rosyjskim, hr. Golicynem, doceniając talent chłopca, opłacili koszty jego nauki w warszawskiej SSP (1857-1861). Dzięki stypendium TZSP w Warszawie, R. mógł kontynuować naukę w Dreźnie (1863) i w Königliche Akademie der bildenden Künste w Monachium (1862-1870). Później mieszkał w Berlinie, Paryżu. Zasłynął przede wszystkim jako twórca sztychów miedziorytniczych, wykonywanych, najczęściej na zamówienie TZSP, według obrazów dawnych i współczesnych mistrzów, m.in. J. Matejki, A. Gierymskiego, J. Brandta. Tematyce żydowskiej poświęcił miedzioryt W bibliotece (nazywany też Dwaj krytycy), wystawiony w TZSP w 1874. W 1878, na Międzynarodowej Wystawie Sztuki, został nagrodzony wielkim złotym medalem oraz uhonorowany przyjęciem w poczet członków Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu.

Autor hasła: Renata Piątkowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem