Rawnicki Jehoszua Chana

pseud. Bar (Babi) Kozin, Eldod u-Medod (1859 Odessa – 1944 Tel Awiw) – pisarz i krytyk piszący w języku hebrajskim, syjonista. Kształcił się w odeskiej jesziwie. Debiutował w 1879. Był związany z Chowewej Syjon i ruchem żydowskiego odrodzenia narodowego, które wspierał piórem w periodykach żydowskich; współzałożyciel ugrupowania Bne(j) Mosze. Współpracował m.in. z Di Jidisze Fołksbibliotek Szolema Alejchema i pismem „Ha-Melic”. Od 1892 redagował serię antologii Pardes (t. 1, 1892; t. 2, 1894; t. 3, 1896), które stały się literacką kuźnią duchowego syjonizmu. Był redaktorem tygodnika „Der Jud”. Około 1901, wraz z Ch.N. Bialikiem i Symchą Ben Syjonem (właśc. Symcha Alter Gutmann; 1870–1932), założył wydawnictwo Moria w Odessie, promujące nowoczesną literaturę hebrajską. W 1908–1910 wydał sześciotomowy zbiór hag(g)ad talmud., pt. Sefer ha-ag(g)ada (hebr., Księga hagady). Współpracował z wieloma czasopismami; pisał m.in. o filologii jidysz. Założył i wydawał w języku hebrajskim „Reszumot” (1918–1921) – czasopismo poświęcone żydowskiemu folklorowi i etnografii. W 1921 osiadł w Palestynie, gdzie założył wydawnictwo Dwir (potem nim kierował); odgrywał ważną rolę w tamtejszym życiu kulturalnym.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem