Rappaport (Rapoport) Salomon Juda Lejb

(1790 Lwów – 1867 Praga czeska) – rabin, pionier haskali w Galicji i ruchu Wissenschaft des Judentums; dziadek A.Ch. von Porady Rapoporta. Otrzymał wykształcenie religijne i wkrótce zasłynął jako wybitny talmudysta. Pod wpływem N. Krochmala zainteresował się haskalą i naukami świeckimi. W konsekwencji, w 1815 został wyklęty przez J. Ornsteina. W 1832 ubiegał się o posadę rabina w Berlinie – bez powodzenia, mimo poparcia protagonistów haskali i ruchu Wissenschaft. W 1837 objął stanowisko rabina w Tarnopolu. Do rezygnacji z niego zmusiła R. opozycja chasydów. W 1840 został naczelnym rabinem Pragi. Uważa się, że to właśnie R. położył podwaliny pod nowożytną historiografię żydowską. Traktował Talmud jako ważne żródło do historii Żydów. Rozgłos zapewniły mu bibliograficzne studia o wiodących postaciach życia intelektualnego Żydów epoki gaonów (po jego śmierci zostały wydane w zbiorze Jeri'ot Szlomo; hebr., Pergaminy [Pergaminowe karty] Salomona, 1904; reprint 1913, 1960). Autor prześledził w nich drogi rozwoju nauki rabinackiej, wytyczając kierunki dalszych badań oraz wprowadzając do nich nowy standard krytycznej metodologii. Wielką rolę odegrała także jego praca Erech mil(l)in (t. 1, 1852; pozostałe – 1914) – encyklopedia talmudyczna, związana głównie z historycznymi i archeologicznymi aspektami Talmudu.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand