Rakowski Mark (Marek)

pseud. Meriman ([1890] 1892 Małkinia – 1982 Warszawa) – pisarz, tłumacz, wydawca. Był wnukiem Lejba Płockiera, rabina Mariampola. Jako ekstern ukończył szkołę średnią, opanował ważniejsze języki europejskie. W czasie I wojny światowej służył w armii rosyjskiej. W okresie międzywojennym pisywał opowiadania, eseje, artykuły i recenzje z dziedziny żydowskiej literatury i teatru. Z jego inicjatywy powstało w Warszawie wydawnictwo, przeznaczone głównie dla żydowskiej literatury przekładowej. W 1927 nosiło ono nazwę Biblioteka Marka Rakowskiego; ukazały się w nim dzieła G. de Maupassanta, G. Flauberta, A. Daudeta, O. Wilde'a, E.M. Remarque'a i innych, wszystkie w przekładzie R. Tłumaczył on także z języka polskiego na język jidysz, m.in. dzieła S. Żeromskiego. Liczne jego przekłady i artykuły drukowała prasa żydowska. Był jednym z założycieli Związku Literatów i Dziennikarzy Żydowskich w Polsce. Pisarz sympatyzował z KPP, co spowodowało osadzenie go w 1937 w obozie w Berezie Kartuskiej. W czasie II wojny światowej i później (do 1956) przebywał w Związku Radzieckim. Po wojnie wznowił współpracę z prasą żydowską oraz wydał w języku jidysz przekład z języka niemieckiego powieści L. Feuchtwangera Die Jüdin von Toledo (jid. Di jidisze tochter fun Toledo). Był odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 1967 Związek Literatów Polskich urządził mu jubileusz pięćdziesięciolecia pracy pisarskiej.

Autor hasła: Marian Fuks

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem