Rabinowicz Szloma (Szlomo) ha-Kohen z Radomska

Rabi (Rebe) z Radomska (jid. Radomsker Rebe), zw. też – od tytułu swej książki – Tiferet Szlomo (1795 [1803?] – 1866 Radomsko) – cadyk, protoplasta rodu cadyków radomszczańskich; dziadek Szlomy Chanocha ha-Kohena R. z Radomska; uczeń Meira z Opatowa. W 1834 został mianowany rabinem w Radomsku, a w 1843 – uznany za cadyka. Jego książka Tiferet Szlomo (hebr., Chwała Salomona, wyd. 1867-1869) uchodzi za klasyczny utwór chasydyzmu polskiego. Następcą R. został Abraham Issachar ha-Kohen (zm. 1892), autor książki Chesed le-Awraham (hebr., Łaska [udzielona] Abrahamowi, 1893-1895). Po nim funkcję cadyka sprawował jego syn, Ezechiel (Jecheskiel) ha-Kohen R. (1863 – [1910] 1911). Ostatnim radomszczańskim cadykiem był Szlomo Chanoch ha-Kohen R., który zginął w getcie warszawskim podczas II wojny światowej.

Autor hasła: Jan Doktór

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand