Rabinowicz-Teomim Eliasz Dawid

(1842 [1843] Pikielno k. Kowna – 1905 Jerozolima) – rabin; syn Beniamina R., rabina Zamościa, potem Wiłkomierza. R.-T. był rabinem w Poniewieżu (od 1873) oraz w Mirze (od 1893). W okresie pobytu w Mirze napisał przeszło sto prac, w tym m.in. glosy do: Talmudu, dzieł Miszne Tora i Szulchan Aruch oraz responsy. Współpracował też z periodykami wydawanymi w j. hebrajskim. S. Salant, nacz. rabin wspólnoty aszk. w Jerozolimie, wskazał go na swego następcę (1899). Stanowisko to R.-T. objął dopiero w 1901, m.in. dzięki poparciu Ch.O. Grodzieńskiego. Szczególnie zasłużył się w jednoczeniu gminy żydowskiej w Jerozolimie oraz w tworzeniu instytucji charytatywnych i uczelni talmudycznych (jesziwa Ec Chajim).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand