Rabbinerseminar für das Orthodoxe Judentum

wyższa szkoła rabinacka, założona w Berlinie przez Ezriela Hildesheimera w 1873, w której studiowało wielu Żydów z ziem polskich. Przyjmowano do niej kandydatów ze świadectwami maturalnymi; wykładano literaturę biblijną i talmudyczną, badano zgodność rytuałów stosowanych w ortodoksyjnych synagogach z tradycją judaistyczną. Studia trwały sześć lat. W 1930 na uczelni tej studiowało ok. 50 studentów. Po Hildesheimerze jej rektorem został Dawid Hoffmann, a następnie funkcję tę sprawowali J.J. Weinberg i Josef Wohlgemuth.

Autor hasła: Andrzej Żbikowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem