Puder Tadeusz

(1908 Warszawa – 1945 tamże) – ksiądz katolicki; kuzyn L. Belmonta. Po śmierci ojca, Maurycego P., i przejściu matki, Jadwigi z domu Rabinowicz, z judaizmu na katolicyzm, P. został wychowany w tejże religii. Studiował w Seminarium Duchownym w Warszawie (od 1928) i na Wydziale Teologicznym UW (od 1932, po przyjęciu święceń kapłańskich) oraz w Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie (1935-1937). W 1938 objął rektorat kościoła św. Jacka w Warszawie po S. Trzeciaku, gdzie m.in. prowadził katechizację dla Żydów i nabożeństwa dla konwertytów. Skandalem były związane z tym zajścia, w tym spoliczkowanie go w kościele. W czasie okupacji niemieckiej P. został przeniesiony do Białołęki, gdzie niósł pomoc dzieciom żydowskim. W 1941 został aresztowany. Po śledztwie i uwięzieniu, dzięki pomocy, udało mu się zbiec ze szpitala. Potem ukrywał się. Zginął w wypadku, potrącony przez samochód wojskowy.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem