Psachis Mojżesz

(1909 Żytomierz – 1941?, 1942? Lwów) – malarz, scenograf. Studiował w warszawskiej ASP u T. Pruszkowskiego (1930-1932). Debiutował w 1931 w lwowskim TPSP (tamże, indywidualna wystawa, 1934; 1936). Wystawiał w lwowskim Pałacu Sztuki, a w 1940 – w Kijowie i Charkowie na Wystawie Grafiki Malarzy Lwowskich; w tym samym roku był komisarzem Wystawy Artystów Lwowskich w Moskwie. Uprawiał głównie malarstwo olejne i gwasz. Malował martwe natury, sceny rodzajowe, pejzaże (m.in. z Wołynia), miniatury z Palestyny; sięgał do tematyki, związanej z tradycją żydowską (Pogrzeb, Nosiwoda). Sztuka P. związana jest z nurtem ekspresjonizmu polskiego. W jego malarstwie dominuje ruch i przestrzeń; artysta operował ekspresyjnymi, ale oszczędnie stosowanymi liniami i plamami barwnymi oraz deformacją.

Autor hasła: Magdalena Tarnowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem