Pryłucki Cwi

(Hirsz-Szulim; German Naumowicz), pseudonimy Pi, Bar Galuta, Aminadab i inne (1862 Krzemieniec – 1942 Warszawa) – publicysta, jeden z pionierów prasy żydowskiej; ojciec Noacha P. Na uniwersytecie w Berlinie studiował nauki humanistyczne. Od 18 roku życia publikował w j. hebr. utwory poetyckie, nowele, felietony, m.in. w czasopismach: „Ha-Boker Or”, „Ha-Melic”„Ha-Cefira”. Od początku lat 80. XIX w. związany był z ruchem Chowewej Syjon. W 1900 zamieszkał w Petersburgu, gdzie współredagował rosyjsko-żydowski tygodnik „Buduszcznost’”, a od 1902 – „Jewrejskij Jeżegodnik”. Z czasem, P. stał się rzecznikiem ludowej kultury żydowskiej, tzw. jidyszyzmu. Przyczynił się do powstania dziennika „Der Frajnd” (1903). W 1905 przeniósł się na stałe do Warszawy, gdzie rozpoczął (1905) wydawanie dziennika w j. jidysz „Der Weg”. Po likwidacji tej gazety współpracował z powstałym w jej miejsce dziennikiem „Unzer Leben” (1907–1912). W 1910 był współzałożycielem i redaktorem naczelnym poczytnego dziennika warszawskiego „Der Moment”. Pozostawił – spisane w getcie warszawskie – wspomnienia, zachowane w Archiwum Ringelbluma, częściowo opublikowane na łamach „Fołks-Sztyme”.

Autor hasła: Marian Fuks

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem