Poznański Chaim Lejb

(1879 Kamieniec Podolski – 1940 Łodź) – pedagog, działacz Bundu. Po ukończeniu szkoły elementarnej w Berdyczowie mieszkał w Kijowie, Odessie i w Żytomierzu. Dokształcał się jako samouk i ekstern. Od 1896 był związany z socjaldemokratami, w 1903 przystąpił do Bundu. Kilkakrotnie aresztowany i więziony, po rewolucji 1905 został wysłany przez partię na Zachód, gdzie działał w organizacjach wspierających ją. W tym czasie ukończył Akademię Handlową w Bernie. Od 1910 mieszkał w Łodzi, gdzie należał do czołowych przywódców Bundu. Potem także wchodził w skład władz centralnych tej partii. Był współtwórcą i członkiem zarządu Żydowskiego Towarzystwa Szkolnictwa i Oświaty Ludowej oraz Stowarzyszenia Wzajemnej Pomocy Nauczycieli Żydów. Piastował też funkcję prezesa Stowarzyszenia Pracowników Handlowych. W 1917–1939 reprezentował Bund w Radzie Miejskiej Łodzi. Współpracował z prasą tej partii (m.in. z „Fołks-Cajtung”) oraz redagował bądź współredagował łódzkiego pisma „Der Angesztełter” (jid., Pracownik) oraz „Łodzer Werker” (jid., Łódzki Robotnik). Po wybuchu II wojny światowej, w końcu września 1939, został aresztowany przez gestapo, w ramach akcji, skierowanej przeciwko polskiej inteligencji, i rozstrzelany kilka miesięcy później.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Chaim Lejb Poznański - Poznański Chaim Lejb - Polski Słownik Judaistyczny
Chaim Lejb Poznański (kliknij, aby powiększyć)

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand