Ponary

miejsce straceń położone w odległości 10 km od Wilna, przy trasie wiodącej do Grodna. W latach radzieckiej okupacji Litwy (1940/1941) w lasach wokół P. wykopano rowy, w których planowano zainstalowanie zbiorników paliwa. Po wkroczeniu Niemców przeprowadzano tam zbiorowe egzekucje Żydów z Wilna i okolic, radzieckich jeńców wojennych i innych. Ofiary doprowadzano do P. piechotą lub dowożono trakcją samochodową i kolejową; w egzekucjach brali udział esesmani, niemiecka policja i formacje litew. kolaborantów Einsatzgruppen. Akcja masowego rozstrzeliwania Żydów rozpoczęta w P. na przełomie czerwca i lipca 1941, trwała do lipca 1944. Ciała pomordowanych początkowo grzebano na miejscu. We wrześniu 1943, aby zatrzeć ślady zbrodni, rozpoczęto akcję ekshumowania i palenia zwłok. Części zatrudnionych przy tym więźniów żydowskich udało się zbiec w kwietniu 1944. Liczbę zamordowanych w P. szacuje się na 70-100 tys., w większości byli to Żydzi. Już u schyłku 1941 A. Kowner uważał, że egzekucje dokonywane m.in. w P. są początkiem akcji wymordowania wszystkich Żydów europejskich; informowała także o nich systematycznie polska i żydowska prasa konspiracyjna. 

Autor hasła: Paweł Szapiro

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand