Policja Polska

(niem. Polnische Polizei) – potocznie zwana policją granatową posiadała własną komendę; faktycznie podlegała niemieckiej policji porządkowej. P.P. w zasadzie używano do zadań drugorzędnych, bardziej o charakterze porządkowym niż politycznym; pełniła ona straż wokół gett (por. getta w okresie Holokaustu), była też jedynym polskim czynnikiem, posiadającym wpływy wewnątrz murów, co stanowiło dla niej źródło znacznych ubocznych dochodów. W 1942-1944 wykonywała zadania o zdecydowanie eksterminacyjnym charakterze, skierowane przeciwko społeczeństwu żydowskiemu. W czasie akcji funkcjonariusze P.P. pełnili straż wokół likwidowanych gett, nierzadko brali też udział w obławach na ukrywających się Żydów. 

Autor hasła: Paweł Szapiro

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem