Pogorieły Henryk

(1908 Warszawa – 1943 tamże) – szachista. Po ukończeniu szkoły średniej pracował jako urzędnik prywatny. Od połowy lat 20. był członkiem Warszawskiego Towarzystwa Zwolenników Gry Szachowej. W dobrze obsadzonym turnieju wystąpił po raz pierwszy w 1928, zajmując IV miejsce w mistrzostwach Warszawy. Po krótkiej przerwie w połowie lat 30., powrócił do występów turniejowych. Był podporą drużyny, która dla Polski wywalczyła srebrny medal na olimpiadzie w Monachium (1936). W czasie okupacji niemieckiej grał w nielegalnych kawiarniach szachowych w getcie warszawskim. Był zwycięzcą turnieju zorganizowanego tam przez Centralną Komisję Imprezową (luty-marzec 1942), z którego dochód przeznaczony był na tzw. Pomoc Zimową. Trafił na Pawiak, razem z żoną i dzieckiem; wszyscy zostali zamordowani (powieszeni).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand