Płocki Meir Dan

(1867-1928) – rabin, autor licznych prac rabinicznych, działacz Agudy. Był uczniem Izraela Joszui ben Dawida z Kutna, Chaima Eleazara Waksa z Piotrkowa i Abrahama Bornsteina z Sochaczewa. Od 1891 sprawował urząd rabina w Warcie, a od 1908 – w Ostrowi Mazowieckiej. W 1908 przeniósł się do Warszawy, gdzie został rosz jesziwą uczelni Metiwta, związanej z cadykiem z Góry Kalwarii. Kilkakrotnie przebywał za granicą (m.in. w 1912 w Palestynie, gdzie był współautorem reform w tamtejszym kolelu polskim). W okresie międzywojennym działał w Agudzie i – jako jej przedstawiciel – wyjeżdżał m.in. do Belgii, Wlk. Brytanii i Stanów Zjednoczonych. Przez pewien czas pełnił funkcję przewodniczącego prezydium Agudat ha-Rabanim be-Polin. P. był autorem cenionych prac rabinackich, m.in. wielotomowych dzieł Chemdat Israel (1903-1924) – zbioru komentarzy, m.in. do Sefer ha-Micwot Majmonidesa; oraz Kli Chemda (1906-1938) – zbioru komentarzy do Pięcioksięgu. Wiele jego rozpraw pozostało w rękopisach.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem