Pitom

(hebr.) – według biblijnej Księgi Wyjścia (1,11), miasto-spichlerz, znajdujące się w krainie Goszen w Egipcie. Zostało wzniesione dla faraona – prawdopodobnie Ramzesa II – przez Izraelitów, zmuszanych do ciężkiej pracy (Wj 1,11). Jego nazwa zapewne jest hebrajską transliteracją egipskiego określenia per, oznaczającego „miejsce”, „świątynię”, „dom” boga Amona bądź Atuna. Lokalizację miasta większość uczonych początkowo wiązała z Tell el-Maschute, później raczej z Tell er-Retabe. W wiekach średnich Żydzi identyfikowali P. z Fajum. Wraz z miastem Ramzes, znajdującym się we wsch. części Delty Nilu, P. w kulturze żydowskiej było symbolem niewolniczego losu Izraelitów w Egipcie.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem