Pinchas ben Jair

(2. poł. II w.) – tan(n)aita; zięć Szymona ben Jochaja. Zyskał sobie autorytet, jako wybitny znawca Tory, odznaczający się niezależnością poglądów. Przypisywano mu moc czynienia cudów. Mieszkał prawdopodobnie w Lyddzie. Był autorem licznych wypowiedzi halach. oraz wielu hag(g)ad. Uważano, że jego dziełem był Midrasz tadsze(j), dotyczący symbolicznego znaczenia naczyń, używanych w Świątyni Jerozolimskiej. W Sefer ha-Zohar, P. ben J. występuje jako mędrzec, związany z mistycznym kręgiem Szymona ben Jochaja. Ponad 1,5 tys. wypowiedzi i sentencji autorstwa P. ben J., dotyczących m.in.: świętości, ascetyzmu, czystości rytualnej, zmartwychwstania, Bożej Opatrzności, oraz pobożności, zostało zacytowanych przez M.Ch. Luzzatto w jego dziele etycznym Mesilat jeszarim (hebr., Droga sprawiedliwych).

Autor hasła: Irena Bracławska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand