Pesikta de-Raw Kahana

(aram., dosł.: Część [Porcja] Rabiego Kahany) – jeden z najstarszych homiletycznych midraszy, powstały prawdopodobnie w V (lub w VII) w. n.e. Jego nazwa wynika z tego, że pierwsza część P. de-R.K. zaczyna się od imienia Rabiego Kahany. Całość dzieli się na 32 rozdziały, będące midraszowymi kazaniami do części Tory oraz haftar, czytanych w święta i specjalne szabaty. Rozdział 1 poświęcony jest czytaniom Tory, przeznaczonym na święto Chanuka; rozdziały 2-6 – czytaniom Tory, przeznaczonym na specjalne szabaty, i czytaniu paraszy na Szabat ha-Chodesz (hebr. Parasza ha-Chodesz); rozdziały 7-12 – czytaniom Tory, przeznaczonym na Pesach i święto Szawuot; rozdziały 13-22, część 23 i 24 – dwunastu haftarom na trzy szabaty przed Tisza be-Aw i na siedem szabatów po tym poście, z dodatkiem dwóch części, zw. Midrasz (akr. od pierwszych liter haftar); rozdziały 23 i 25 – do końca – m.in. czytaniom Tory na Rosz ha-Szana, Jom Kipur, Sukot i Szmini Aceret. Istnienie odrębnego midraszu P. de-R.K. udowodnił L. Zunz w 1832, wykazując, że prawdopodobnie powstał on w środowisku palest. w V w. n.e. W 1868 tekst P. de-R.K. wydał drukiem S. Buber, opierając się na czterech manuskryptach (później odnaleziono jeszcze dwa inne). W świetle odkrytego w Oxfordzie w latach 60. XIX w. rękopisu, wysunięto przypuszczenie, że początkowo układ tekstu mógł być ściśle związany z chronologią żydowskiego roku, tj. zaczynać się od Rosz ha-Szana, a kończyć się na szabacie poprzedzającym to święto.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand