Pesachim

(l.mn., hebr., Święta Pesach; Jagnięta albo Ofiary pesachowe)trzeci traktat drugiego porządku Miszny (Moed), liczący 10 rozdziałów. Odnosi się do nakazów religijnych, zawartych w Księdze Wyjścia (12,1-28,43-50; 3,3-10), Księdze Liczb (9,1-14) i Księdze Powtórzonego Prawa (16,1-8), związanych z obchodami wiosennego święta Pesach. Omówiono w nim rozmaite przygotowania świąteczne; pieczenie macy; porządki domowe (usuwanie chamecu); opisano składanie ofiary z jagnięcia (por. baran), praktykowane w czasach istnienia Świątyni Jerozolimskiej; oraz uroczysty seder. Komentarze i uzupełnienia do tego traktatu znajdują się w TB, TJ oraz w Tosefcie.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem