Perek Szira

(hebr., Rozdział Pieśni) – zbiór hymnów pochwalnych na cześć Stwórcy, w których wszystkie stworzenia składają Mu hołd. Źródłem powstania zbioru jest pojawiająca się wielokrotnie w Biblii idea, że wszystkie stworzenia chwalą Pana, co było przyczyną wydzielenia „księgi hymnów stworzenia”. W Talmudzie o zbiorze P.Sz. nie wspomina się wprost, ale wzmianka o nim pojawia się w starożytnym Barajcie, która istniała już w okresie gaonów. Funkcjonujące współcześnie jego wersje (kilka różnych w rytach sefardyjskich i aszkenazyjskich) pochodzą z czasów późniejszych. Tradycja żydowska przypisywała autorstwo P.Sz. m.in.: królom – Dawidowi, Salomonowi; Eliezerowi ben Hyrkanosowi oraz Jehudzie ha-Nasiemu. P.Sz. odmawiany jest indywidualnie przez szczególnie religijne osoby, po modłach porannych, przez wszystkie dni tygodnia, z wyjątkiem soboty, kiedy to zastępowany jest innym hymnem. Obyczaj jego recytacji przez sześć dni w tygodniu wywodzony był od sześciu kategorii dzieła stworzenia: 1. niebios i ziemi; 2. roślin i drzew; 3. gadów; 4. ptaków (samców); 5. bydła; 6. zwierząt. Zbiór P.Sz. był włączany do niektórych modlitewników. Dzielił się na sześć rozdziałów (jeden na każdy dzień). Wątek przyrody śpiewającej Panu był szczególnie bliski mistyce żydowskiej, a zwłaszcza maase merkawa. Popularyzacja zwyczaju odmawiania P.Sz. bywa wiązana z wpływem kabalistów z Safed. Według rozpowszechnionych niegdyś przekonań, jego codzienne recytowanie miało zapewnić: siłę do opierania się złym skłonnościom; uniknięcie kary po śmierci; oraz udział w Przyszłym Świecie (Olam ha-Ba).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem