Penzik Abraham

(1891 Sanok – 1945 Nowy Jork) – adwokat, działacz socjalistyczny. Jeszcze podczas nauki w gimnazjum związał się z Żydowską Partią Socjalno-Demokratyczną. W 1917 rozpoczął studia prawnicze na UJ. Po ich ukończeniu powrócił do Sanoka. Należał do Bundu, potem do PPS. Kilka tygodni spędził w więzieniu, za wystąpienia przeciwko ograniczaniu swobód obywatelskich (1936). Latem 1939 wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Był współzałożycielem tamtejszego Związku Polskich Socjalistów, a następnie jego przewodniczącym. Podczas wojny opowiadał się za powołaniem w Polsce lewicowo-demokratycznego Komitetu Wyzwolenia, nawiązaniem stosunków ze Związkiem Radzieckim i powołaniem rządu tymczasowego. Po wojnie, po ustąpieniu rządu Mikołajczyka, optował za powrotem członków PPS do kraju i budową „nowej Polski”, związanej przyjaźnią ze Związkiem Radzieckim. Pełnił funkcję przedstawiciela Polskiej Agencji Prasowej podczas konferencji założycielskiej ONZ. Współpracował z prasą, wydawaną w języku polskim, jidysz i angielskim. Opublikował m.in. prace: Antysemici i nekrofile (1944); Przyszły rząd Polski (1944); The Truth about Poland Toward Better Understanding of Recent Developments (1945); Should We Recognize Lublin? (1945).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem