Parnas Emil

(1867 Iwanówka k. Janowa pod Trembowlą – 1930 Wiedeń) – adwokat, przemysłowiec, działacz społeczny; brat Józefa P. Pochodził z jednej z pierwszych żydowskich rodzin ziemiańskich (jego dziadek zmienił nazwisko Rafałowicz na P.), która już w 1835 posiadała dobra ziemskie na Podolu. Ukończył prawo i uzyskał doktorat na UJK. W tym okresie działał w Towarzystwie Rygoryzantów oraz w Towarzystwie Szkoły Ludowej im B. Goldmana. Był związany z asymilatorami. Ożenił się z córką prezesa Gminy lwowskiej, Szymona Schaffa, po którym też przejął kancelarię adwokacką (1891). Podjął działalność w dziedzinie przemysłu naftowego, przyczyniając się do jego rozwoju w Galicji, jako założyciel Towarzystwa Naftowego „Premier”, a później – konsorcjum – Towarzystwo Naftowe „Małopolska”. Przez wiele lat piastował funkcję prezesa Loży „Leopolis” B'nei B'rith we Lwowie. W czasie I wojny światowej założył Towarzystwo Opieki nad Sierotami Wojennymi oraz był współtwórcą i prezesem Żydowskiego Komitetu Ratunkowego. W 1916 został prezesem Zarządu Komisarycznego Gminy Żydowskiej we Lwowie. W 1918 był członkiem Żydowskiego Komitetu Bezpieczeństwa Publicznego; w czasie pogromu podejmował interwencje w dowództwie obrony Lwowa. Po wojnie był udziałowcem i zasiadał w radach nadzorczych wielu zakładów przemysłowych i banków w Małopolsce i na Śląsku oraz Banku Dyskontowego w Warszawie. Należał do grona twórców TOZ-u, w którym pełnił funkcję honorowego prezesa, oraz był członkiem wielu organizacji społecznych i kulturalnych, w tym Zarządu Izby Adwokackiej we Lwowie.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem