Papiernikow Josef

(1897 Warszawa?) – poeta tworzący w języku jidysz. Pochodził z biednej rodziny. W wieku 15 lat musiał podjąć pracę zarobkową, początkowo jako goniec, a potem śpiewak w chórze Wielkiej Synagogi na Tłomackiem (kierowanym przez G. Sirotę). Od młodości związany był z ruchem PS. W kręgi literatów warszawskich wprowadził go I.M. Weissenberg. P. debiutował w 1918. Od 1924 mieszkał w Palestynie, z wyjątkiem okresu 1929-1933, który spędził w Warszawie. Przede wszystkim był lirykiem oraz tłumaczem z języka hebrajskiego i rosyjskiego. Najważniejszymi jego tomami poetyckimi są: In zunikn łand (W słonecznym kraju, 1927) oraz Majn Szir ha-szirim (Moja Pieśń nad pieśniami, 1967). Opiewał także trud chaluców w Palestynie. Do części swych utworów układał muzykę; niektóre z nich stały się popularnymi pieśniami ludowymi.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem