Paperna Abraham Jakub

(1840 Kapuli, gub. mińska – 1919) – pisarz hebrajski, działacz oświatowy, związany z umiarkowanym nurtem haskali. Od początku lat 60. XIX w. publikował wiersze i artykuły w prasie hebrajskiej (m.in. w: „Ha-Melic” i w „Ha-Karmel”). Studiował w szkołach rabinów w Żytomierzu (1863–1864) i w Wilnie (1864–1867). Opublikował Kankan chadasz male jaszan (Nowe naczynie pełne starego [wina], 1867) – tom pionierskich dla hebrajskiej literatury haskalistycznej szkiców krytycznych, a potem następne dzieła krytyczno-literaturoznawcze. Był zwolennikiem kursu rusyfikacyjnego w szkolnictwie żydowskim; założył tego typu placówkę w Zakroczymiu (1867). Głoszone przezeń poglądy pozostały bez echa wśród Żydów polskich, a on sam – ze względu na nikłe zainteresowanie jego szkołą – przeniósł się do Płocka (1869), gdzie przez 45 lat był nauczycielem. P. był autorem hebrajsko-rosyjskim podręczników szkolnych. Na początku lat 90. powrócił też do uprawiania hebrajskiej literatury i krytyki.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem