Ozeasza Księga

(hebr., Hoszea) – w kanonie Biblii Hebrajskiej czwarta księga w zbiorze Prorocy Późniejsi, pierwsza pośród tak zwanych Dwunastu Proroków Mniejszych (Prorockie Księgi). Składa się z 14 rozdziałów, z których trzy pierwsze zostały spisane prawdopodobnie przez samego proroka Ozeasza (około 745 p.n.e.) i dotyczą jego przeżyć osobistych oraz doświadczeń historycznych; dalsze – spisane prawdopodobnie przez jednego z jego uczniów, a potem – w okresie niewoli babilońskiej i później – jeszcze uzupełnione, zawierają szereg mów karcących lud Izraela oraz gróźb, związanych ze sprawowaniem obcych kultów, prowadzeniem przez władzę królewską polityki uległości wobec obcych mocarstw, co w rezultacie doprowadziło do odstępstw religijnych i zachwiania wiary ludu. O.K. zawiera też przepowiednie dotyczące kary i zbawienia narodu Izraela. (Por. też Lazar Szymon Menachem)

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand