Oestersetzer (Osterzetzer; Ostersetzer) Izrael

(około 1905 [1907?] – 1939 [1941?] Przemyśl) – historyk, doktor filozofii, znawca Talmudu. Pochodził z Galicji. Zajmował się historią Żydów w okresie starożytnym, szczególnie czasami dominacji greckiej. Był uczniem rabina M. Szapiry, kierującego jesziwą lubelską (Jesziwa Mędrców Lublina). W Warszawie wykładał historię w Państwowym Seminarium dla Nauczycieli Religii Mojżeszowej, a potem był wykładowcą (w stopniu docenta) i sekretarzem w Instytucie Nauk Judaistycznych, gdzie między innymi prowadził ćwiczenia proseminaryjne z Talmudu. Opublikował kilka rozpraw na temat starożytnej historii Żydów. Wybuch II wojny światowej zastał go w Przemyślu. Niemcy, wkrótce po wkroczeniu do miasta, rozstrzelali go wraz z grupą żydowskiej inteligencji (według innych informacji, O. został zamordowany dopiero w 1941, podczas tzw. dni Petlury).

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem