Ocar ha-sfarim

(hebrajski, dosłownie: Skarbiec ksiąg) – klasyczne dzieło bibliografa żyowskiego., I.A. Benjakoba, wydane po śmierci autora przez jego syna, kupca i bankiera, Jakuba Benjakoba (1858-1926), z przypisami orientalisty i bibliografa, Moryca Steinschneidera (1816-1907), w Wilnie w 1880. Zawierało listę około 8 480 rękopisów i około 6,5 tysiąca książek, wydanych przed 1863, dopełnioną krótkimi omówieniami treści oraz wartości odnotowanych pozycji. Jakub Benjakob przygotował nową, zmienioną i rozszerzoną edycję tego dzieła, której – mimo wysiłków, wspieranych także przez jego zięcia, M. Schorra – nie udało się opublikować. Zebrane materiały, przechowywane w Bibliotece Judaistycznej w Warszawie, zaginęły podczas II wojny światowej.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem