Obadiasz

(Abadiasz); Abdiasz (łacina; od hebrajskiego Owadja, skrócona forma imienia od Owadjahu = sługa JHWH) – według tradycji biblijnej, prorok, który żył w 1. połowie IX wieku p.n.e. w Państwie Północnym, w czasach panowania króla Achaba (być może nawet na jego dworze) lub niedługo po jego śmierci. Brak jakichkolwiek bliższych informacji o jego pochodzeniu pozwalał snuć rozmaite domysły i przypuszczenia. W midraszu Jalkut Szimoni pisano, że O. był potomkiem Elifaza, konwertyty (jednego z przyjaciół Jakuba) i dlatego jego imię zostało wymazane z pamięci Izraelitów. Według innej tradycji, O. miał służyć pomocą prorokom, ukrywającym się w okresie prześladowań ze strony króla Achaba i jego żony, fenickiej księżniczki Jezabel. Tradycja przypisuje mu autorstwo najkrótszej księgi biblijne (Księga Obadiasza), zawierającej zbiór wyroczni przeciwko Edomitom, którzy w 587/586 p.n.e. pomagali Babilończykom w zdobywaniu Jerozolimy, a po upadku miasta zajęli południowe ziemie państwa judzkiego.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem