„Nowy Dziennik”

codzienna gazeta żydowska, wydawana w języku polskim w Krakowie od 9 VII 1918 do 2 IX 1939 (ogółem ukazało się 240 numerów pisma) przez Spółkę Wydawniczą „Nowy Dziennik”; redaktorem naczelnym był I. Schwarzbart, a później (od lipca 1925) – W. Berkelhammer. Funkcję redaktora odpowiedzialnego pełnili kolejno: Berkelhammer, Karol Lustbaden, Jakub Freund, Dawid Laser, Zygfryd Moses i M. Kanfer. „N.D.” był organem krakowskiej inteligencji żydowskiej i sfer mieszczańskich o poglądach umiarkowanie syjonistycznych i narodowych. Stałymi działami w gazecie były: „Sport”, „Literatura i sztuka”, „Głos kobiety żydowskiej”, „Lekarz domowy”, „Przegląd radiowy”, „Życie młodzieży”, „Dziennik dla dzieci”, „Recenzje” oraz informacje miejscowe. W 1928 powstał „Dzienniczek” – dodatek przeznaczony dla młodzieży. Pośród współpracowników „N.D.” znajdowali się m.in.: J. Appenszlak, Z. Aronson, Izydor Berman, M. Boruchowicz (Borwicz), E. Carlebach, I. Deutscher, K. Dresdner, S. Dykman, O. Ettinger, J. Feldhorn, R. Feldszuh, Artur Lauterbach, Sz. Lustgarten, M. Mieses, A. Sandauer, B. Singer, O. Thon, J. Warszawiak, M. Waldman. (Zob. też Ringel Michał)

Autor hasła: Marian Fuks

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand