Nissenbaum Izaak

(1866 Bobrujsk – 1943? Warszawa) – rabin, działacz syjonistyczny. Otrzymał tradycyjne wykształcenie religijne. Po zamknięciu jesziwy w Wołożynie kierował w Mińsku związaną z nią, nielegalną, organizacją protosyjonistyczną Necach Israel (hebr., dosłownie: Wieczna Jasność Izraela, tj. Bóg; por. Imiona Boga). W 1894 przeniósł się do Białegostoku, gdzie został sekretarzem S. Mohylewera, stając się z czasem czołowym przedstawicielem syjonizmu wśród Żydów ortodoksyjnych. Jego kazania, wygłaszane podczas podróży „syjonistyczno-misyjnych”, znajdowały uznanie u licznych ortodoksów. Od 1900 N. mieszkał stale w Warszawie; był współwydawcą „Ha-Cefiry”. Był członkiem Mizrachi, od czasu założenia tej partii, a po 1918 – członkiem egzekutywy Organizacji Syjonistycznej w Polsce i wielu jej agend oraz wydawcą tygodnika „Mizrachi”. W czasie okupacji niemieckiej znalazł się w getcie warszawskim, gdzie rzucił ideę Kid(d)usz ha-chajim (hebr., Uświęcenie życia), nakładającą na mieszkańców dzielnicy zamkniętej obowiązek samoobrony i ratowania życia. N. prawdopodobnie został zamordowany w getcie. Pisywał eseje na tematy związane z religijnym syjonizmem (od 1889). Kilka jego prac homiletycznych oraz książek, poświęconych religijnemu syjonizmowi, ukazało się drukiem, w tym biografia Mohylewera (1930) i autobiografia N. (hebr., Ale(j) cheldi, 1929, 1969). Wybór pism N. ukazał się w 1948; a wybór listów – w 1956.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Izaak Nissenbaum - Nissenbaum Izaak - Polski Słownik Judaistyczny
Izaak Nissenbaum (kliknij, aby powiększyć)

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand