Nehemiasza Księga

(hebr., Nechemja) – w kanonie Biblii Hebrajskiej jedenasta księga w dziale Pism, która dawniej – zgodnie z tradycją talmudyczną – wraz z Księgami Ezdrasza i Kronik stanowiła całość; liczy 13 rozdziałów. Jej autorstwo mężowie uczeni w Prawie przypisywali Ezdraszowi, który żył w V w. p.n.e. Ojcowie Kościoła, a potem Orygenes, podzielili tekst księgi na nowo na dwie części: Księgę Ezdrasza i Księgę Nehemiasza (III w. n.e.; Księgi Kronik weszły w skład drugiej z nich), przypisując autorstwo drugiej Nehemiaszowi. Rozwiązanie to zostało także przyjęte w Wulgacie. Podział na dwie odrębne księgi został wprowadzony do tekstu Biblii Hebrajskiej około 1450 roku.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem