Nazir

(hebrajski, Nazirejczyk); Nezirut (hebrajski, Nazireat) – czwarty traktat trzeciego porządku Miszny (Naszim), liczący 9 rozdziałów. Dotyczy ślubów nazirejskich (nazirejczyk; ślubowanie), które zostały omówione w biblijnej Księdze Liczb (6,2-21); stanowi logiczną kontynuację poprzedzającego go traktatu Nedarim (hebrajski, Ślubowania). Zawarte w nim przepisy wskazują okoliczności, jakie mogą skłonić człowieka do złożenia takich ślubów oraz precyzują, jak długo powinny one trwać; informują też o konsekwencjach porzucenia nazireatu, bez dotrwania do końca oznaczonego czasu, a także o czynnościach zakazanych dla nazirejczyka i ofiarach, które zobowiązany jest składać, jeśli stanie się rytualnie nieczysty (czystość rytualna). Oddzielnie omówiono w nim nazireat kobiet i niewolników. Komentarze i uzupełnienia do tego traktatu znajdują się w Talmudzie Babilońskim, Talmudzie Jerozolimskim oraz w Tosefcie.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand