Natanson Jakub

(1832 Warszawa – 1884 tamże) – chemik, działacz gospodarczy i społeczny; najmłodszy z synów Zeliga N.; brat Henryka N. i Ludwika N.; stryj Edwarda N., Władysława N., Józefa Eryka N. (1854 [1855] – 1929) i Kazimierza N. Studia chemiczne odbył w Dorpacie (1852-1856). Zajmował się badaniem acetylenu i jego pochodnych oraz metodami otrzymywania mocznika. Ogłosił kilka prac dotyczących tej dziedziny, w tym nakładem brata, Henryka, nowatorski Krótki rys chemii organicznej ze szczególnym względem na rolnictwo, technologię i medycynę (cz. 1-2, 1857-1858). Był zwolennikiem idei asymilacji; wziął udział w ostrym sporze polsko-żydowskim w 1859, niekiedy w literaturze nazywanym nawet „wojną polsko-żydowską”. Był członkiem Delegacji Warszawskiej i Komitetu Straży Bezpieczeństwa oraz Tymczasowej Rady Municypalnej w okresie demonstracji patriotycznych w Warszawie przed powstaniem 1863. W 1862-1866 był profesorem warszawskiej Szkoły Głównej. Od tego czasu, wraz z bratem Henrykiem, kierował bankiem „S. Natanson i Synowie”, założonym wspólnie z ojcem. Podobnie jak brat, N. wraz z grupą L. Kronenberga, uczestniczył w organizacji wielu przedsięwzięć finansowo-przemysłowych. Poza tym był bardzo czynny na niwie społecznej, miedzy innymi jako współorganizator Muzeum Przemysłu i Rolnictwa, a nade wszystko Kasy imienia J. Mianowskiego (także jako członek Zarządu Kasy). Wraz z bratem, Ludwikiem, był również współtwórcą Szkoły Rzemiosł przy Gminie Starozakonnych w Warszawie.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem