Natan z Babilonii

(II w.) – uczony zaliczany do czwartego pokolenia tan(n)aitów; syn cywilnego zwierzchnika babilońskich Żydów. Za czasów Szymona ben Gamaliela II przybył z Babilonii do Palestyny, aby studiować. W czasie powstania Bar Kochby (132-135 n.e.) musiał opuścić Palestynę, lecz później powrócił i został mianowany przewodniczącym trybunału (aw be(j)t din) w Usza. Często polemizował z rabim Jehudą ha-Nasim. Późniejsi uczeni przypisywali mu niektóre anonimowe fragmenty Miszny. Rabi N. z B. uważany jest też za autora zbioru komentarzy do traktatu Pirke(j) Awot, zatytułowanego Awot de-Rabi Natan.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem