Nadelman Eli

(Eliasz) (1882 Warszawa – 1946 Nowy Jork) – rzeźbiarz, malarz, rysownik, kolekcjoner. Studiował w warszawskiej Klasie Rysunkowej; zdobył także wykształcenie muzyczne. Około 1904 przybył do Paryża; utrzymywał tam kontakty z polską kolonią artystów, miedzy innymi z L. Gottliebem i Sz. Mondzainem. W 1914 osiadł w Nowym Jorku. Wystawiał w renomowanych galeriach; był znaną postacią świata artystycznego. Do lat 30. XX wieku utrzymywał kontakty z Paryżem. Początkowo rzeźbił w stylu neoklasycznym, inspirował się klasyczną sztuką grecką, a także twórczością Wita Stwosza. W późniejszych latach sztuka N. ewoluowała od geometrycznych form do łagodnie wygiętych, organicznych i jednocześnie klasycznych, monumentalnych, o gładkich powierzchniach, opartych na wzajemnej relacji brył i przestrzeni (Mężczyzna w otwartej przestrzeni, Mężczyzna w kapeluszu). N. rzeźbił z upodobaniem postacie tańczących (Para tańcząca tango), cyrkowców, także delikatne głowy i postacie kobiece, niewielkie figurki z terrakoty, sceny rodzajowe. Używał drewna, gipsu, brązu, eksperymentował z polichromią. Zajmował się także malarstwem i grafiką.

Autor hasła: Magdalena Tarnowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem