Nachuma Księga

(hebr., Nachum) – jedna z najkrótszych ksiąg w kanonie Biblii Hebrajskiej; dziesiąta pośród Ksiąg Proroków Późniejszych, siódma w grupie Ksiąg Proroków Mniejszych (Prorockie Księgi); liczy zaledwie 3 rozdziały, składające się z 47 wersów. Zawiera przepowiednie prorockie i opisy historyczne, hymn sławiący potęgę JHWH, zapowiedź zbawienia państwa judzkiego, spustoszenia Niniwy (miało ono miejsce w 612 p.n.e.) oraz opis jej upadku. Tradycja żydowska przypisuje jej autorstwo prorokowi Nachumowi ha-Elkoszi. N.K. została spisana prawdopodobnie w okresie 620-612 p.n.e.; jednak pośród uczonych brak jednomyślności, co do tego, czy powstała przed, czy po klęsce asyryjskiej stolicy. Zgodnie z tradycją, proroctwo Nachuma miało miejsce po proroctwie Jonasza, który żył w VIII w. p.n.e. i nawrócił mieszkańców Niniwy, chroniąc miasto przed gniewem Bożym. Księga napisana jest żywym, barwnym językiem. W początkowych jej fragmentach (1,2-10) zachowały się ślady pierwszego w Biblii akrostychu, jakim napisane zostały niektóre psalmy.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem