Muter (Mutermilchowa) Mela (Melania, Maria)

(1876 Warszawa – 1967 Paryż) – malarka; w 1899-1919 – żona Michała Mutermilcha. Pochodziła z rodziny Kingslandów, bogatych kupców warszawskich, mocno związanych z kulturą polską. Uczyła się krótko w Szkole Rysunku i Malarstwa dla Kobiet w Warszawie. Uważała się za samouka. W 1901 zamieszkała w Paryżu; była znaną postacią awangardy artystycznej. Łączyła ją przyjaźń z L. Staffem, R. Lefčbvre'em, R.M. Rilkem, który dedykował jej swoje utwory. Była członkiem Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Graficznych, Towarzystwa Polskiego Literacko-Artystycznego, Polskiego Związku Artystów Plastyków w Paryżu. Podczas II wojny światowej ukrywała się w okolicach Awinionu, potem powróciła do Paryża. M. malowała często pejzaże z Bretanii, południowej Francji, Włoch, Szwajcarii (Pejzaż z Gandrii). Najlepsze obrazy powstawały w Ondarroa, w kraju Basków i Katalonii  (Katalończyk), dokąd jeździła na wakacje. Portretowała postaci z kręgów artystycznych (Portret poety Leopolda Staffa) i burżuazji, dzieci, martwe natury, sceny figuralne; podejmowała tematy macierzyństwa, starości, nędzy i śmierci. Początkowo malowała pod wpływem symbolizmu. Ważną rolę w kształtowaniu stylu malarki odegrała sztuka kubistów i P. Cézanne'a. Płótna M. cechuje czysta, ciepła kolorystyka; farby nakładane drobnymi plamkami bądź operowanie dużymi, płaskimi plamami koloru, z wyraźnym ciemnym konturem. Artystka wystawiała w Warszawie, Krakowie, Lwowie, na paryskich Salonach (Niezależnych, Jesiennym) i w galeriach, oraz w Tokio, Stanach Zjednoczonych i w wielu miastach europejskich. Często miewała wystawy indywidualne. W 1994/1995 w Muzeum Narodowym w Warszawie zorganizowano wystawę dzieł M., pochodzących z kolekcji Bolesława i Liny Nawrockich (Mela Muter, Muzeum Narodowe w Warszawie, Warszawa 1994).

Autor hasła: Magdalena Tarnowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand