Münchheimer (Minchejmer) Adam

(1830 Warszawa – 1904 tamże) – skrzypek, kompozytor, dyrygent. Był wnukiem przybyłego ze Śląska w XVIII wieku znanego grawera i pieczętarza, Abrahama M., i synem zamożnego warszawskiego fabrykanta guzików, Karola Zygmunta M. W 1850 został skrzypkiem w orkiestrze Teatru Wielkiego w Warszawie. Przepracował tam ponad 40 lat (od 1858) na stanowisku dyrektora orkiestry, baletu i melodramatu, a po śmierci Stanisława Moniuszki (1872) – dyrektora Opery Warszawskiej i jej głównego dyrygenta. Od 1861 zajmował również stanowisko profesora Warszawskiego Instytutu Muzycznego. Był jednym z założycieli Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego. Organizował i prowadził liczne koncerty, z których środki przeznaczane były na cele dobroczynne; miedzy innymi na światło i chleb dla niezamożnych studentów, na rzecz Towarzystwa Wsparcia Artystów Muzyków, wdów po zmarłych muzykach; a także kilka koncertów na rzecz rodziny Moniuszki. M. był bardzo płodnym kompozytorem, o dużej inwencji; napisał cztery opery: Otton Łucznik, Mazepa, Stradyota, Mściciel oraz – wspólnie z Moniuszką – balet Figle Szatana. Na prośbę wdowy po Moniuszce, uzupełnił i ukończył rozpoczętą przez niego muzykę do dramatu É. Erckmanna i A. Chatriana Hans Mathis (Żyd polski). Napisał również muzykę do licznych dramatów, wstawek baletowych i kilka uwertur, miedzy innymi do Jerozolimy wyzwolonej Torquata Tassa. Skomponował nadto liczne utwory popularne, tańce, pieśni. Uważany jest za najbardziej utalentowanego kompozytora polskiego po Moniuszce, a przed Władysławem Żeleńskim.

Autor hasła: Marian Fuks

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem