Mordechaj ben Nis(s)an ha-Zak(k)en

(XVII/XVIII wiek) – uczony karaimski (karaimi); uczeń Josefa ben Samuela ha-Zakena, chaz(z)ana halickiego, i Dawida ben Szaloma ha-Zakena, chazana łuckiego. Żył w Krasnym Ostrowie (współczesnie Kokizów koło Lwowa). Rozgłos, poza komentarzami religijnymi i gramatyką języka hebrajskiego, przyniosło mu dzieło Dod Mordechaj (ukończone w 1699, wydane: 1714, 1830, reprint ukazał się w 1966), będące odpowiedzią na pytania rektora uniwersytetu w Lejdzie, profesora Jakuba Tryglanda. Prezentował w nim apologię karaimizmu i jego dzieje, cofając się do okresu Drugiej Świątyni, a także zwyczaje, literaturę i naukę karaimską (aż po 1640), z licznymi wzmiankami o Polsce. Dzieło to w swoim czasie było uważane za główne źródło informacji o karaimach. Historię tej sekty M. ben N. ha-Z. opisał też w dziele Lewusz malchut, powstałym około 1690, prezentującym różnice między karaitami i talmudystami.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand