Montefiore Mojżesz

(Moses Chaim), sir (1784 Livorno – 1885 Ramsgate) – finansista i filantrop. Dorobiwszy się wielkiego majątku w latach 20. XIX w., wycofał się z prowadzenia interesów. Został szeryfem Londynu, a potem hrabstwa Kentu (1847). Nobilitowany w 1837; tytuł baroneta otrzymał w 1846. Był jednym z czołowych symboli emancypacji Żydów zachodnioeuropejskich w XIX w. Jako bardzo wpływowa postać na arenie międzynarodowej, blisko związana z królową Wiktorią i przyjmowana przez osobistości świata polityki oraz koronowane głowy innych państw, M. stał się dla wielu Żydów, w tym zwłaszcza dla wschodnioeuropejskich, żywą legendą. Początkowo, jako sztadlan (syndyk), przewodniczył społeczności Żydów sefardyjskich w Anglii, a następnie odegrał dużą rolę w emancypacji Żydów w Wielkiej Brytanii (prezydent Board of Deputies of British Jews). Interesował się osadnictwem w Palestynie. Przede wszystkim jednak podejmował zabiegi na rzecz praw i polepszenia sytuacji Żydów oraz występował przeciwko ich prześladowaniu (w tym miedzy innymi z powodu oskarżeń o mord rytualny). Wiele podejmowanych przez M. w tym celu podróży dyplomatycznych, miało niemal triumfalny przebieg; wśród nich dla Żydów polskich największe znaczenie miały dwie wizyty w Rosji: w 1846 (wówczas odwiedził też Królestwo Polskie) i 1872.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Mojżesz Montefiore - Montefiore Mojżesz - Polski Słownik Judaistyczny
Mojżesz Montefiore (kliknij, aby powiększyć)

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem