Mond Bernard Stanisław

(1887 Stanisławów – 1957 Kraków) – generał brygady Wojska Polskiego. Studiował prawo na UJK. Działał w Drużynach Bartoszowych w Brodach i we Lwowie. W czasie I wojny światowej był żołnierzem armii austriackiej. Przez ponad rok pozostawał w niewoli rosyjskiej, z której zbiegł. Podczas obrony Lwowa dowodził odcinkiem „Cytadela”. Walczył w wojnie o utrwalenie wschodniej granicy RP, w czasie której był ranny. Otrzymał wiele odznaczeń bojowych, w tym krzyż Virtuti Militari, Krzyż Niepodległości z mieczami oraz – czterokrotnie – Krzyż Walecznych. Pozostał w armii polskiej, stopniowo awansując. Był zwolennikiem pełnej asymilacji Żydów; ostatecznie przyjął chrzest. W świadomości społecznej, M. był jedynym przykładem Żyda, który doszedł do wysokiego stopnia oficerskiego w Wojsku Polskim. W 1931 ukończył Centrum Wyższych Studiów Wojskowych. We wrześniu 1939 walczył jako generał brygady, dowodząc dywizją, która skapitulowała po wyczerpaniu amunicji. Dostał się do niewoli niemieckiej. W oflagach występował przeciw nawiązywaniu ściślejszej współpracy z komendami obozów. Po uwolnieniu z niewoli przebywał we Francji (do stycznia 1946). Powrócił do kraju i zamieszkał w Krakowie. Przez krótki czas był dyrektorem biura podróży „Orbis”, a następnie – pomocnikiem magazyniera.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand