„Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums“

(„MGWJ”)  – miesięcznik, wydawany w 1851-1939. Twórcą pisma był Z. Frankel, który zaczął je wydawać w Dreźnie. Początkowo było ono pomyślane jako kontynuacja pisma „Zeitschrift für die religiösen Interessen des Judentums”, które przestało się ukazywać w 1846. Po objęciu przez wydawcę kierownictwa wrocławskiego Jüdisch-Theologisches SeminarMGWJ” stało się organem tego seminarium. Miało ono charakter umiarkowanie ortodoksyjny; propagowało poglądy i metody pozytywistyczne w badaniach religioznawczych, praktykowało niedogmatyczne podejście do nauczania młodzieży żydowskiej. W 1868 kierownictwo „MGWJ” przejął H. Graetz (do 1892), a po nim kolejno pismem kierowali: Marcus Braun, Dawid Kaufmann, Isaak Heinemann i Leo Baeck. Ogółem, w 83 tomach (ostatni, w 1939 skonfiskowali Niemcy) publikowało swoje prace około500 autorów, głównie rabinów niemieckich, ale też wielu uczonych żydowskich z Polski. (Zob. też Wissenschaft des Judentums)

Autor hasła: Andrzej Żbikowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem