Molcho Salomon

(Diego Pires) (ok. 1500 Portugalia – 1532 Mantua) – mistyk, fałszywy mesjasz. Pochodził z rodziny marranów. Otrzymał wykształcenie, które zapewniło mu poczesne miejsce w służbie królewskiej (być może był sekretarzem królowej). Prawdopodobnie, pod wpływem ojca, potajemnie był związany z judaizmem, co tłumaczy jego rozległą wiedzę na ten temat (miedzy innymi kabalistyczną). Obdarzony bujną wyobraźnią, został zainspirowany przez Dawida Reuweniego, podającego się za wysłannika i brata władcy Dziesięciu Zaginionych Plemion. M. sam się obrzezał (obrzezanie) i udał się na Wschód. Zgłębiał nauki kabalistyczne. W 1529 przybył do Włoch. Wywarł duże wrażenie na papieżu, Klemensie VII, który przyjmował go w Watykanie i ochraniał przed inkwizycją. W tym czasie M. uznał się za mesjasza. Dołączywszy do Reuweniego, udał się do Regensburga na rozmowę z cesarzem, Karolem V. Został uwięziony i przekazany inkwizycji. Zginął na stosie. Po jego śmierci nadal rozpowszechniano wieści o jego cudownym ocaleniu. Wystąpienie M. w pewnym sensie przygotowało grunt dla Sabataja Cwi.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand