Mojżesz (Mosze) ben Szem Tow z Leonu

(ok. 1240 – 1305 Arevalo) – kabalista hiszpański; redaktor i autor pewnych, nieustalonych do dziś części największego dzieła mistyki żydowskiej Sefer ha-Zohar, które uchodziło za odnalezione dzieło uczniów – bądź samego Szymona ben Jochaja (II w.). M. ben Sz.T. z L. działał w Kastylii w Guadalajarze, później w Ávili. Dużo wędrował. Jego dzieła należą do nurtu kabały synkretycznej. W swym systemie połączył wpływy Majmonidesa, szkoły gerońskiej (kabała gerońska), kabały gnostycznej z ideami Josefa ben Abrahama Gikatilli i Abrahama Abulafii. W dialogu filozofii i kabały M. opowiadał się zdecydowanie po stronie drugiej z nich. Do najważniejszych jego prac należą: dzieło na temat stworzenia Or zarua (hebrajski, Światło rozproszone); Sefer ha-Szem (hebrajski, dosłownie: Księga Imienia [Pańskiego]; przenośnie: Księga Boga); dzieło o duszy Miszkan ha-edut (hebrajski, Siedziba świadectwa); oraz dzieło o duszy i jej eschatologii Ha-Nefesz ha-chachama.

Autor hasła: Bogdan Kos

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand