Midrasz ha-Gadol

(hebr., Wielki Midrasz) – antologia midraszy pochodząca z XIII wieku, najczęściej przypisywana Dawidowi ben Aronowi z Edenu (Jemen). Prezentuje teksty dotyczące poszczególnych ksiąg Pięcioksięgu, uporządkowane według cotygodniowych czytań (Tory czytanie), poprzedzone rymowanymi wstępami autora antologii, który wykorzystał w kompilacji nie tylko teksty znane współcześnie, ale także zaginione, lub zachowane fragmenty, pochodzące głównie z dawnej literatury rabinicznej z okresu talmudycznego (por. Sifre(j) zuta). Wiele ważnych pism rabinicznych odtworzono na podstawie cytatów zawartych w M. ha-G., w tym niektóre źródła, wykorzystane przez Majmonidesa przy tworzeniu dzieła Miszne Tora. Pierwszy rękopis M. ha-G. został przywieziony do Europy i sprzedany Królewskiej Bibliotece w Berlinie w 1878, a część pierwsza utworu, poświęcona Księdze Rodzaju, została opublikowana w 1902. (Por. też literatura midraszowa)

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand