Midrasz Tehil(l)im

(hebr., Midrasz do Psalmów), znany też pod innymi hebrajskimi nazwami: Ag(g)ada Tehil(l)im (hebr., Hagada [Opowieść] do Psalmów), Szocher Tow (hebr., Szukający Dobra; nazwa utworzona od pierwszych słów początkowego wersu z Księgi Przysłów 11,27) – hagadyczny midrasz homiletyczny do Księgi Psalmów, zawierający materiał, dotyczący większości Psalmów (poza 123-131). Część poświęcona Psalmom 119-150 jest późniejsza niż reszta dzieła. Liczne partie tekstu zostały zaczerpnięte z dzieła Jalkut Szimoni. S. Buber wiązał powstanie M.T. z dawnymi źródłami palestyńskimijednak teoria ta została później odrzucona przez większość uczonychktórzy jego genezę wiążą z ostatnimi wiekami epoki gaonów z terenem Włoch. Utwór ten znany jest z wielu rękopisówwydań drukowanych (m.in. Konstantynopol 1512). Należy on do najpiękniejszych dzieł literatury hagadycznejznakomitych przykładów interpretacji hermeneutycznej. Do najważniejszych wydań M.T.zaliczane są edycje: warszawska z 18731875obie opatrzone komentarzami Arona Mojżesza z Padwyoraz wileńskie S. Bubera z 1891.

Autor hasła: Paweł Szapiro

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem